Şâh Şücâ Kirmânî

Şâh Şücâ Kirmâni hazretleri, büyük velilerdendir. Adı Şâh bin Şücâ, künyesi Ebü'l-Fevâris'tir. Kirman pâdişâhının oğlu olup zamânının büyüğü, hakikat yolunun önderi idi. Firâseti keskindi. İşi evliyâyı bulup, onunla sohbet etmekti. Ebû Türâb Nahşebi, Ebû Hafs, Ebû Ubeyd Busri ve Yahyâ bin Muâz gibi âlimlerle sohbet etmiştir... Şâh Şücâ Kirmâni'nin bir kızı vardı. Kirman vâlileri ona tâlibdi. Şâh onlardan üç gün mühlet istedi. Bu üç gün içinde mescidleri dolaştı. Güzel namaz kılan bir genç gördü. Namazı bitirinceye kadar onu seyretti. Sonra yanına gidip: "Ey genç, evli misin?" diye sordu. Genç; "Hayır" deyince, ona; "Kur'ân-ı kerim okuyan, takvâ sâhibi ve güzel bir kızla evlenmek ister misin?" dedi. Genç; "Bana kim kızını verir ki, dünyâda üç dirhemden başka hiçbir şeyim yok" dedi. "Ben veririm, bu üç gümüşün biri ile ekmek, biri ile katık, biri ile güzel koku satın al" dedi... Şâh Şücâ kızını o genç ile evlendirdi...
Kızı, o fakir gencin evine girdiğinde, bir kuru ekmek parçası gördü. "Bu nedir?" diye sorunca, genç; "Senin nasibindir. Yarın sabah yemek için ayırmıştım" dedi. Şâh'ın kızı babasının evine doğru gitmeye başlayınca, genç; "Ah! Ben Şâh'ın kızının, benim yanımda durmayacağını bilmiştim" dedi. Kız bunu işitince; "Ben senin fakirliğin sebebiyle gitmiyorum, imânının zayıflığı için gidiyorum. Sen akşamdan, sabahın ekmeğini hazırlıyorsun. Ben ise babama şaşıyorum, bunca senedir yanındayım, bana seni haramlardan kaçan, dünyâyı hiç düşünmeyen birine vereceğim derdi. Bugün öyle birine verdi ki, Rabbine itimâd etmiyor, rahat içinde bulunmuyor. Bu evde ya ben kalırım, ya bu ekmek. Sen karar ver" dedi. Genç ekmeği bir fakire verdi. Şâh'ın kızı geri döndü ve onunla mesûd olarak yaşadı...
Şâh Şücâ Kirmâni buyurdu ki:

EVLİYAYA MUHABBET....
"Âbidlerin yaptığı nâfile ibâdetler arasında, evliyâya olan muhabbet gibisi yoktur."
"Güzel ahlâk, başkalarına eziyet etmemek ve güçlüklere katlanmaktır."
"Gözünü harama bakmaktan, nefsini isteklerinden koruyup, kalbini devamlı murâkabe, bedenini sünnete uygun amellerle mâmur edenin, firâsetinde hiç hatâ olmaz."
Şâh Şücâ 889 (H.276) da vefât etti. Vefatından kısa bir zaman önce buyurdu ki:
"Rabbini tanıyan O'ndan başka her şeyi unutur. O'nu tanımayan O'ndan başka her şeye tutulur."