îmânının Gitmesinden Korkmayan!
Ebû İdris Havlâni bir gün Muaz bin Cebel'e (radıyallahü anh); "Ben seni Allah için seviyorum" dedi. Muaz bin Cebel de ona; "Müjdelerim. Müjdelerim. Resûlullah'tan duydum. O; (İnsanlardan bir topluluk için, kıyâmet günü Arş'ın etrâfında kürsüler vardır. Onların ise, yüzleri dolunay gecesindeki ay gibidir. İnsanlar korku içindedirler. Fakat onlar korkmazlar. Onlar; Allahü teâlânın kendilerine korku vermediği veli kullarıdır. Onlar mahzûn olmazlar) buyurdu. Peygamber efendimize (sallallahü aleyhi ve sellem); "Onlar kimlerdir, yâ Resûlallah?" diye sorulduğunda; "Allahü teâlâ için birbirini sevenler" buyurdu" diye müjde verdi...
Ebû İdris hazretleri buyurdular ki: "Yemenli bir zât şöyle duâ ediyordu: Allah'ım! Benim bakışımı ibret, susmamı tefekkür, konuşmamı zikir yap."
"Horasan'da Dahhâk hazretleri ile karşılaştım. Üzerimde, eski bir kürk vardı. Dahhâk; 'Kirli elbiseler içerisinde temiz bir kalp, temiz elbiseler içindeki kirli bir kalbden daha hayırlıdır, iyidir' buyurdu."
"Mescidler, iyi kimselerin meclisleridir."
"Kur'ân-ı kerim, Allahü teâlânın emirlerine itâat edenleri müjdeler, günahkârları korkutur. Yapılması gerekli işleri bildirir. Geçmiş ümmetlerin, hikâyeleri ve haberlerini bildirir."
"Kişi için vakar, ağırbaşlılık en güzel süslerdendir."
"Bir mescidde toplanmış insanlar arasında yanan bir ateş görmek, orada âlim olmayan birinin anlatmasını görmekten daha iyidir."
"HURÂFELERİ GÖRMEKTENSE!.."
"Bir mescidde söndürmekten âciz olduğum bir ateş görmem, orada değiştiremeyeceğim bir bid'atı, dinde olmayıp da sonradan ortaya çıkarılan hurâfeleri görmemden daha iyidir."
"Allahü teâlâ: 'Ey Âdemoğlu! Kızdığın zaman beni hatırlarsan, gazablandığım zaman ben de seni hatırlar, helâk ettiğim kimselerle berâber seni helâk etmem' buyurdu."
"Allahü teâlâ, kıyâmet gününde, gece karanlıkta mescide gidenlerin yollarını aydınlatır."
Ebû İdris Havlâni hazretleri, vefat etmesine yakın buyurdu ki:
"Îmânının gitmesinden korkmayan kimsenin imânı gider."