Abdurrahman Nesib Dede
Abdurrahman Nesib Dede "rahmetullahi aleyh" İstanbul evliyasındandır. Üsküdar'da doğdu. Aziz Mahmud Hüdâyi âsitânesi şeyhi olan babası Mehmed Şehâbeddin Efendi'nin yanında yetişti ve babasının vefatı üzerine buraya şeyh tayin edildi. 1827'de Ordu-yı Hümâyun vaizliğine getirildi. 1258 (m. 1842)'de vefat etti. Bir sohbetinde buyurdu ki:
etmesini istiyorum. Yâ Rabbi! Bu yüce Peygamberi bana şefaatçi eyle! Onun hürmetine duamı kabul et" duasını okumasını söyledi. O zat abdest alıp gözlerinin açılması için böyle dua etti. Hemen gözleri açıldı. [Bu duayı Müslümanlar her zaman okumuşlar ve dileklerine kavuşmuşlardır.]
Resûlullah efendimize bir gün bir Arâbi geldi. Efendimiz onu İslam'a davet etti. Arâbi, bir Müslüman komşusunun çok sevdiği bir kızının vefat etmiş olduğunu, eğer onu diriltirse iman edeceğini bildirdi. Kabre gittiler. Resûlullah efendimiz kızı ismi ile çağırdı. Kabirden (Buyurun efendim!) sesi işitilerek, kız çıktı. Resûlullah efendimiz ona: (Tekrar dünyaya geri dönmek ister misin?) diye sordu. Kız cevabında, (Hayır, yâ Resûlallah! Allaha yemin ederim ki, ben burada, annemin ve babamın evindekinden daha rahatım ve Müslümanın ahireti dünyasından daha hayırlıdır, geri dönmem) dedi ve kabre girerek eski haline döndü.