Ali Bin Muhammed
![](https://vehbitulek.com/img/makaleler/1-05.webp)
İbn-i Abbâs'ın (radıyallahü anhüma) rivâyet ettiği hadis-i şerifte, Resûl-i ekrem (sallallahü aleyhi ve sellem); "Bevlden (idrar) çok sakınınız. Muhakkak kabir azâbının çoğu bundandır" buyurdu.
Enes bin Mâlik'in rivâyet ettiği hadis-i şerifte, Peygamber efendimiz; "Kabir azâbı şu üç şeydendir: Gıybet, koğuculuk ve bevl" buyurdu.
Ebû Sa'id'in (radıyallahü anh) rivâyet ettiği hadis-i şerifte, Resûl-i ekrem; "Kabir, kâfire öyle daraltılır ki, dimağı, parmaklarından ve etinden çıkar" buyurdu.
"Ebû Hüreyre'nin (radıyallahü anh) rivâyet ettiği hadis-i şerifte, Server-i alem; "Muhakkak ki mü'min, kabrinde yeşil bir bahçededir. Kabri ona, enine ve boyuna olmak üzere yetmiş arşın genişletilir. Ayın ondördündeki gibi kabri ona aydınlatılır" buyurdu.
Ebû Katâde'nin (radıyallahü anh) rivâyet ettiği hadis-i şerifte, Resûl-i ekrem; "Biriniz, din kardeşinin cenâze işlerini görürse, kefenini güzel yapsın! Çünkü onlar, kabirleri içinde birbirlerini ziyâret ederler" buyurdu. Râşid bin Sa'd anlattı: "Birisinin hanımı vefât etmişti Rüyâsında bazı kadınları gördü. Fakat aralarında kendi hanımı yoktu. O kadınlara hanımını sorunca, onlar; 'Siz onun kefenini kısa yaptınız. Bu sebeple o, bizim yanımıza çıkmaktan utanıyor' dediler."
Buhâri'nin bildirdiği hadis-i şerifte; "Meyyit mezara konulup, mezar başındakiler dağılırken, onların ayak seslerini işitir" buyuruldu. Buhâri ve Müslim'de yazılı olan hadis-i şerifte, Bedir'de öldürülen kâfirlerin, birkaç gün sonra, bir çukura konulması emr olundu. Bundan birkaç gün sonra, Resûlullah, çukurun başına gelip durdu. Çukurdakilere, isimlerini ve babalarının isimlerini birer birer söyleyerek; "Rabbinizin, size söz verdiğine kavuştunuz mu? Ben, Rabbimin söz verdiği zafere kavuştum" buyurdu. Hazreti Ömer bunu işitince; "Yâ Resûlallah! Leş olmuş kimselere mi söylüyorsun?" deyince, Resûl-i ekrem; "Beni hak peygamber olarak gönderen Rabbim Hakkı için söylüyorum ki, siz beni onlardan daha çok işitmiyorsunuz. Fakat cevap veremezler" buyurdu.
Buhâri'nin ve Müslim'in bildirdikleri hadis-i şerifte; "Meyyit, yakınlarının kendisine bağırarak ağlamasından azap duyar" buyuruldu.