Muhammed Mâsum hazretleri, Mektubatının üçüncü cildin onaltıncı mektûbunda buyuruyor ki: Îmanın kâmil olması için, nefsin arzularını da reddetmek lâzımdır. (Lâ ilâhe) deyince, bu arzular da reddedilmektedir. (Câsiye) sûresinin yirmiüçüncü âyetinde meâlen, (Nefsinin arzularını ilâh edinen kimseyi gördün mü?) buyuruldu. Ehl-i sünnet âlimleri, insanın maksûdu, yani hep arzu ettiği şeyler, onun mâbudu olur buyurdular. (Lâ ilâhe) demekle, bu arzular reddedilmektedir. İnsan bu Kelime-i tevhidi çok söyleyince, nefsin arzularından ve şeytanın vesveselerinden kurtulup, yalnız Allahü teâlânın kulu olduğunu bildirir. Allahü teâlânın ismini çok söylemek, insanı Allahü teâlâya yaklaştırır. Yâni karşılıklı muhabbeti arttırır. İnsan fâni olur. Yâni kalbinde Allah'tan başka hiçbir şeyin sevgisi kalmaz. Kelime-i tevhidi çok söylemek ise, mahlûklara bağlılığı büsbütün keser. Allahü teâlâ ile kul arasında bulunan perdelerin hepsi kalkar.

Şâh-ı Nakşibend Muhammed Behâüddin-i Buhâri, (Gördüklerinin ve işittiklerinin ve bildiklerinin hiçbiri o değildir. Lâ derken, bunların hepsini reddetmek lâzımdır) buyurdu.

Ebû İshak Kâzrûni, Resûlullah efendimizi (sallallahü aleyhi ve sellem) rüyâda görüp, tevhid nedir, diye sordu. Cevabında, (Allah deyince, kalbine, hâtırına ve hayâline gelen şeylerin hiçbirinin Allah olmadığını bilmektir) buyurdu.

Kendine şeyh, mürşid deyip de, şeriate uymayan sözler söyleyerek, Müslümanların imanını bozanlar, din adamı değildir. Din hırsızlarıdır. Bunların yanına yaklaşmamalıdır. Bunlarla konuşmak, kitaplarını okumak, insanın imanını bozar. Ebedi felakete sürükler. Bunlardan ve bunların kitaplarını okumaktan arslandan kaçar gibi kaçmalıdır. Bunlara aldanmış olanın, hemen tevbe etmesi lâzımdır. Tevbe kapısı açıktır. Son nefese kadar tevbeler kabul edilir.