“dördüncü İmam” Zeynel’âbidîn

Zeynel'âbidin hazretleri, Hicretin kırkaltıncı senesinde Medine'de doğdu. Zeynel'âbidin hazretlerinin annesi Şehr-i Bânû o devrin Acem Pâdişâhının kızıdır ve "Nûş-i Revân-ı âdil"in evlâdındandır. (Son Sâsâni hükümdârı Yezdecerd'in kızıdır.) İmâm-ı Zeynel'âbidin'in vefâtı, hicretin doksandördüncü senesinde Muharrem ayının onsekizindedir. (Halife Velid'in emriile, Medine vâlisi Osmân bin Hayyân tarafından zehirletilerek şehid edildi.) "Şu kimselerle arkadaşlık etme!"
İmâm-ı Zeynel'âbidin hazretlerinin nasihatleri tesirli ve pek çoktur. Bir gün oğlu İmam-ı Muhammed Bakır'a buyurdu ki:
-Ey oğlum! Şu kimselerle arkadaşlık etme ve onlara güvenme. Fasık olan kimselerle arkadaşlık etme, zira fasık kimse seni bir lokma ekmek için terk eder. Cimri ile arkadaşlık etme, cimri senin çok muhtaç olduğun şeylerini elinden almak ister. Bir de sıla-i rahmi, yani akrabayı ziyareti terk edenlerle arkadaşlık yapma. Zira onlar Kur'ân-ı kerimde üç yerde âyet-i kerime ile lanetlenmişlerdir...
İmâm-ı Zeynel'âbidin hazretlerinin her abdest aldığında benzi sararır, vücûdu titremeğe başlardı. Bu hâlin sebebini sorduklarında "Kimin huzûruna çıkacağımı biliyor musunuz?" buyururdu.
Bu mübarek, bir gün namâz kılarken, evi yanmağa başladı. Secdede idi.
-Ey Resûlullahın torunu, yangın çıktı, yangın çıktı, diye bağrıştılar. Başını secdeden hiç kaldırmadı. Sonunda ateş söndü.
-Sizin bu ateşe aldırmamanızın sebebi ve onu size fark ettirmeyen şey nedir? diye sordular.
-Âhiret ateşini, Cehennem ateşini düşünmektir, buyurdu.

"Artık vefâtım yakındır"
İmâm-ı Zeynel'âbidin vefât edeceği gece, oğlu Muhammed Bâkır'dan "radıyallahü anh" abdest almak için su istedi. Suyu getirdiler.
-Bu suyun içinde hayvan ölmüştür, dedi. Mum ışığında dikkatle baktılar. Suyun içinde bir fâre ölüsü vardı. Tekrâr su getirdiler. Abdest aldı ve;
"Artık vefâtım yakındır" buyurarak, vasiyetini yaptı ve Kelime-i şehadeti söyleyerek cennet-i a'laya uçtu...