İnsanın, dünya ve âhıret saadetine kavuşup, âhırette ebedi azaptan kurtuluşu, Resûlullahın Allahü teâlâdan getirdiklerine imân etmesi, O'nun sünnet-i seniyyesine tâbi olması ve O'na tazimde bulunması ile mümkündür. Çünkü Allahü teâlâ, Resûl-i ekrem efendimiz vasıtasıyla bizi dünya ve âhırette helak olmaktan kurtardı. O'nun vesilesiyle dünya ve âhıret saadetini kazandık. Bu, ne büyük nimettir. Öyleyse, bizim Resûlullah efendimizi sevmemiz ve tazim etmemiz, her kölenin efendisine yaptığı hürmet ve tazimden daha çok olmalıdır. Allahü teâlâ, Araf sûresinin yüzelliyedinci âyet-i kerimesinde meâlen; "Onlar ki, yanlarında bulunan Tevrat ve İncil'de ismi (ve sıfatını) yazılı bulacakları ümmi olan o Resûle tâbi olurlar. O (Resûl), kendilerine iyiliği emrediyor, onları fenâlıktan alıkoyuyor. Onlara (nefislerine haram kıldıkları) temiz şeyleri helâl kılıyor, murdar, (kan, domuz eti, faiz gibi) şeyleri de onlara haram kılıyor. Onların ağır yüklerini, üzerlerindeki bağları indiriyor. Ve onlar ki, O'na (Resûle) imân ederler, kendisine tazim ederler, O'na yardım ederler ve O'nunla birlikte indirilen nûra (Kur'âna) tâbi olurlar, işte bunlar kurtulanlardır" buyuruyor.

Yine Allahü teâlâ, Hucurât sûresinin birinci âyet-i kerimesinde meâlen; "Ey imân edenler! Allahü teâlânın ve Resûlünün önüne geçmeyiniz! Allahü teâlâdan korkunuz!" buyurdu. Yani Allahü teâlâ imân edenlere, Resûlullahın huzûrunda bulunduğunuz zaman konuşmanızla ve işinizle Resûlullahın sözünün ve işinin önüne geçmeyiniz. O'nun huzurunda olduğunuz vakit, Allahü teâlânın huzurunda imiş gibi olun. Hucurât sûresinin ikinci âyet-i kerimesinde meâlen; "Ey imân edenler! Peygamberin sesinden daha yüksek sesle konuşmayınız! O'na, birbirinize seslendiğiniz gibi seslenmeyiniz! Böyle yapanların ibâdetlerinin sevapları yok olur" buyuruluyor. Allahü teâlâ bu âyet-i kerimede, mü'minlere seslerini Resûlullahın sesinden fazla yükseltmekten, Resûlullah ile konuşurlarken seslerinin yüksek perdeden olmasını menetti.