Namaz, İslâm dininin direklerinden en ehemmiyyetlisidir. Allahü teâlâ, kullarının yalnız kendisine ibâdet etmeleri için, namazı farz etti. Nisâ sûresinin yüzüçüncü âyeti, namaz mü'minler üzerine, vakitleri belirli bir farz oldu demektedir. Hadis-i şerifte, (Allahü teâlâ, her gün beş vakit namaz kılmayı farz etti. Kıymet vererek ve şartlarına uyarak, her gün beş vakit namaz kılanı Cennete sokacağını, Allahü teâlâ söz verdi) buyuruldu. Namaz, ibâdetlerin en kıymetlisidir. Hadis-i şeriflerde, (Namaz kılmayanın, İslâmdan nasibi yoktur!) (İnsan ile kâfirlik arasındaki fark, namazı terk etmektir!) buyuruldu. Namaz kılmak, Allahü teâlânın büyüklüğünü düşünerek, Onun karşısında kendi küçüklüğünü anlamaktır. Bunu anlayan kimse, hep iyilik yapar. Hiç kötülük yapamaz. Ebû Bekr-i Sıddik "radıyallahü anh" buyurdu ki: Beş namaz vakitleri gelince, melekler der ki; ey Âdemoğulları, kalkınız! İnsanları yakmak için hazırlanmış olan ateşi namaz kılarak söndürünüz).

Bir hadis-i şerifte, (Mü'min ile kâfiri ayıran fark, namazdır) buyuruldu. Yani, mü'min namaz kılar. Kâfir, kılmaz. Münâfıklar ise, bazen kılar, bazen kılmaz. Münâfıklar, Cehennemde çok acı azap görecektir.

Abdullah ibni Abbâs "radıyallahü anhümâ" diyor ki: Resûlullahtan "sallallahü aleyhi ve sellem" işittim. Buyurdu ki: (Namaz kılmayanlar, kıyâmet günü, Allahü teâlâyı kızgın olarak bulacaklardır.) Nefsine uyanın namazı sahih olsa da, bu meyvelerini veremez. Her gün beş kere Rabbinin huzûrunda olduğuna niyet eden kimsenin kalbi ihlâs ile dolar. Namazda yapılması emrolunan her hareket, kalbe ve bedene faydalar sağlamaktadır. Câmilerde cemaat ile namaz kılmak, Müslümânların kalplerini birbirlerine bağlar. Birbirlerinin kardeşleri olduklarını anlarlar. Büyükler, küçüklere merhametli olur. Küçükler de, büyüklere saygılı olur. Zenginler, fakirlere ve kuvvetliler zayıflara yardımcı olur.