Fakirlerin Sığınağı Safiyyüddîn Erdebilî
AYNI YOLUN BÜYÜKLERİ...
Ebû Hâmid Aksarâyi yâni Somuncu Baba, Alâeddin Ali'den aldığı feyz ve bereketi, Anadolu'da yaydı. Somuncu Baba'nın talebelerinden Nu'mân (Hacı Bayrâm-ı Veli), Safiyyüddin Erdebili yolunun Anadolu'daki en önemli temsilcisidir...
Safiyyüddin Erdebili hazretleri, Âzerbaycan, Kafkasya ve Anadolu'da meşhûr oldu. İlhanlı hükümdârlarından Olcaytu Hüdâbende ve Ebû Said Bahadır Han, İlhanlı beylerinden Emir Çoban, vezir ve târihçi Reşidüddin talebeleri arasındaydı. Safiyyüddin Erdebili devamlı insanlara nasihat ederdi. Yumuşak bir ses tonuyla konuşurdu. Uzun konuşması kimseyi rahatsız etmezdi. Onun sohbetleri ile binlerce ölü kalb hayat bulmuştur. Fakirler ve kimsesizleri çok gözetirdi.
Safiyyüddin Erdebili buyururdu ki:
"Haramı terk etmek vâcibdir. Şüphelileri terk etmek sünnettir. Buna takvâ denir. Zühd, helâlin azıyla kanâat etmektir. Verâ, mubahları ihtiyaç miktârı kullanmaktır. Bu zâhire âit zühddür. Bir de mânevi zühd vardır. O ise dünyâ sevgisini terk etmek, gönlü dünyâ sevgisinden temizlemek ve âhiret ile meşgûl olmaktır."
"Her şeyi yiyen, her şeyi konuşur. Her şeyi konuşan her şeyi yapar. Her şeyi yapan Cehennem'e gider."
"Bir kimsenin başına musibet gelirse, şük-retmesi gerekir. Sabır ile şükür, insanın kemâlinin alâmetidir. Îmân iki parçadır. Yarısı sabır, yarısı şükürdür."
DUASI MAKBUL BİR ZATTI
Safiyyüddin Erdebili, duâsı makbul bir zâttı. Hastalar onun duâsı ile şifâ bulurdu. İlhan Olcaytu Hüdâbende tarafından yeni kurulan Sultâniyye şehrine dâvet edildi. Fakat o, yaşlı olduğunu söyleyip özür diledi. Oğlu Sadrüddin'i yerine bırakıp hacca gitti. Hac dönüşü 1334 (H.735) senesinde Erdebil'de vefât etti...