Kalp Allahü teâlânın evidir. Dâvûd aleyhisselâm, "Yâ Rabbi! Seni nerede arayayım" deyince, cevap olarak; "Ben, benim için kalpleri kırılmış, benim için kalpleri harap olmuşların (evliyânın) yanındayım" buyuruldu. Yine bu manadaki hadis-i kudside buyuruldu ki: "Yere ve göğe sığmam, ancak mümin kulumun kalbine sığarım."

Hakiki imana kavuşan kimseler, Allahü teâlânın himâyesinde olurlar. Hakikate vâsıl olmuşlardır. Bunlar hakkında hadis-i kudside buyuruldu ki: "Evliyâm kubbem (örtüm) altındadır. Onları benden başkası tanımaz. Bunların hâlleri, halkın anlayışlarına sığmaz. Halkın bunlar hakkında bildikleri, benzetme ve temsilden öteye geçmez. Bunlar öyle bir kâfiledir ki, Allahü teâlâya verdikleri ahde vefa gösterirler."

Diğer bir hadis-i şerifte buyuruldu ki: "Allahü teâlânın öyle kulları vardır ki, kalpleri güneşten daha parlak, fiilleri (amelleri) peygamberlerin amelleri gibidir (yani kerâmetleri vardır). Onlar, Allah katında şehidler mertebesindedirler."

Yine bir hadis-i şerifte buyuruldu ki: "Size bir kavim bildiriyorum ki, onların Allah katında mertebeleri benim gibidir. Ancak onlar, peygamberler şehidler değildir. Enbiyâ ve şühedâ onlara gıpta ederler. Onlar birbirine, Allah rızâsı için muhabbet ederler."

Başka bir hadis-i şerifte de şöyle buyuruldu: "İnsanlar üç kısımdır. Birinci kısım, hayvanlara benzer. İkinci kısım, meleklere benzer. Üçüncü kısım, Peygamberlere benzer." Birinci kısımda olanların maksadı, hayvanlar gibi yiyip içmektir. Bunlar hakkında A'râf sûresinin 179. âyet-i kerimesinde meâlen buyuruldu ki; "Onlar dört ayaklı hayvanlar gibidir. Belki daha da aşağıdırlar." İkinci kısımdakilerin maksadı, melekler gibi tesbih, namaz, oruç gibi ibâdetlerdir. Üçüncü kısım insanların hizmeti, maksadı, aşk-ı ilâhi, rızây-ı Bâri, muhabbetullah ve Allahü teâlâya teslim olmaktır. Peygamber efendimiz (aleyhisselâm) bir hadis-i şerifte buyurdu ki: "İlim talep etmek, kadın-erkek her Müslümana farzdır."