Halepli Velî Ebû Bekr Efendi
"Velilerden bir zât, Şarkta Allahü teâlânın dinine âit bir şey konuşsa, garbda bir kimse o velinin sözlerini duyup kabûl etse ve bunlara tâbi olup, uysa, nasibi kadar o velinin nûrundan istifâde eder. Aradaki uzaklık istifâdeye mâni olmaz."
"Âlimler ve veliler, dünyâ hayâtında hakiki hâlleri ile zuhûr eyleyip meydana çıkmazlar. Ancak ilmi hüviyeti ile zuhûr eyler. Ama Allahü teâlâ, âhirette onları hakiki hâllerinde gösterecektir."
"Kendisinden ilim ve edeb öğrendiğin üstâda hizmet, babaya hizmetten önce gelir. Çünkü baba, senin, bu birkaç günlük keder ve sıkıntı âlemine gelmene vesile oldu. O kıymetli üstâd ise, seni safâ âlemine, yüce âleme yükseltmekte, ebedi saâdetine vesile olmaktadır."
EN BÜYÜK NİMETLERDEN!..
"Allahü teâlânın, kullarına ihsân ettiği nimetlerin en büyüklerinden birisi, aralarında irfân sâhibi veli bir zâtı bulundurmasıdır. İsterse insanlar onu tanımasınlar ve bilmesinler."
"Âriflerden bir zâtın yanında ve sohbetinde bir an bulunmanın faydası, babanın terbiyesinden, öğretmenin zâhiri meseleleri öğretmesinden çok daha fazladır. Onun bir anlık terbiyesi, öbürlerinin yirmi yıllık terbiyesinden daha fazla ve daha tesirlidir. Çünkü onlar dış görünüşü terbiye etmeye uğraşırlar. Ârif zât ise, insanın bâtınını, rûh yapısını terbiye eder, yetiştirir."
Ebû Bekr Efendi, 1583 (H.991) senesinde vefât etti. Vefatından az bir zaman önce buyurdu ki:
"Senin, az amel, nûrlu ve parlak bir kalb ile Allahü teâlânın huzûruna çıkman; çok amel, fakat nûrsuz bir kalb ile çıkmandan daha hayırlıdır."