Hazret-i Alinin Kölesi: Kanber
Hazret-i Ali buyurdu ki:
-Bizi sevenlerin simâsı [görünüşü] şöyledir ki; onların mideleri boştur. Bedenleri etsiz ve yağsız, zaif olup, dudakları susuzluktan ağarmıştır...
***
Aradan seneler geçmişti... Emevi valilerinden Haccac bin Yusuf es-Sekafi (Haccac-ı Zalim) bir gün dedi ki:
-Ebû Türâb'ın [Hazret-i Ali'nin] eshâbından birini katletmek istiyorum!
Hazret-i Ali'nin, kölesi Kanber ile sohbet etmiş olduğunu hiç kimse bilmezdi. Halbuki Kanber, Hazret-i Ali'nin en çok sohbet ettiği, ondan ilim öğrendiği kimselerden idi.
Haccâc, Kanber'i çağırttı ve dedi ki:
-Kanber sen misin?
Kanber;
-Evet ben Kanber'im, dedi.
Haccâc;
-Ali ibni Ebi Tâlib senin Mevlân mıdır, dedi.
Kanber;
-Benim Mevlâm Allahü teâlâ hazretleridir. Emir-ül mü'minin hazret-i Ali velim ve sebeb-i ni'metimdir.
"Seni katletmek isterim!.."
Haccâc dedi ki:
-Seni katletmek isterim. İhtiyârınla nasıl katlolunmak istersin?
Kanber dedi ki:
-İhtiyâr senindir, her ne vech ile katledersen, ben de seni kıyâmette öyle katlederim. Zâten bana Emir-ül mü'minin hazret-i Ali "radıyallahü teâlâ anh", 'Ey Kanber! Seni zulüm ile katletseler gerektir' diye haber vermişti.
Bunlar, Kanber hazretlerinin son sözleri oldu. Haccâc-ı Zalim, tarafından şehit edildi.