İbn-i Enbâri hazretleri hadis ve nahiv âlimlerindendir. 271 (m. 884)'de doğdu. 328 (m. 940)'de vefât etti.

Bu mübarek zat, bir gün hastalanmıştı. Dostları ziyâretine gittiler. Babasının pek üzgün ve endişeli olduğunu gördüler. Bu kadar endişe etme, üzülme dediler. Babası şöyle cevap verdi: "Nasıl üzülüp endişelenmeyeyim. O, şu gördüğünüz kitapların hepsini ezbere biliyor" diyerek kitaplarını gösterdi. Kendisi de, onüç sandık dolusu kitap ezberlediğini söylemiştir. İbn-i Enbâri buyurdu ki:

"Ey Allahım! Bütün mahlûkâtı, ilminle, irâde ve kudretinle yarattın. Onlar arasından hâlis kullarını seçtin. Bu kullarını, vahyini kendilerine teslim etmek için emin (güvenilir) ve emirlerine uyan kimseler olarak kıldın. Onları beğendiğin ve râzı olduğun bir din olan Müslümanlığa davet eden, onu insanlara anlatan kimseler kıldın, İslâmiyeti insanlara bildirmek için vahiy gönderdin. Bütün insanları ve cinleri O'na davet ettin. Müslümanlığa yapışanları muhafaza eyledin. Müslümanlıktan başka bir din, senin katında makbul değildir. Senin yanında Müslümanın, imân sahiplerinin ameli kıymetlidir. İmân etmeyenlerin amelinin hiçbir kıymeti yoktur. (Çünkü amel, imân varsa Allahü teâlânın katında kıymet bulur.)

Yâ Rabbi! Gönderdiğin Peygamberler (aleyhimüsselam) senin emirlerini insanlara ulaştırdılar. Kendileri de senin emirlerine itaat eylediler. Habibin Hazreti Muhammed'i (sallallahü aleyhi ve sellem) göndermek sûretiyle Peygamberlik kapısını kapadın. Artık ondan sonra Peygamber (aleyhimüsselam) gelmeyeceğini bildirdin. En büyük ikramını ve ihsânını Hazreti Muhammed'e yaptın. Ona husûsi ihsânlarda bulundun. Onu vahyin hakkında emin (güvenilir) kıldın. Onu açık bir yol olan İslâmiyet ile gönderdin. İslâmiyet, Allahü teâlâdan başka ilâh olmadığına, Hazreti Muhammed'in (sallallahü aleyhi ve sellem) Allahü teâlânın kulu ve Peygamberi olduğuna inanmayı emreder. Namaz kılmayı, zamanında kılmayı ve namaz kılmakta gevşeklik yapmamayı ister, İslâmiyet oruç tutmayı, zengin ise Müslümanın zekât vermesini, gücü yetiyorsa hacca gitmesini emreder, İslâmiyet, cumayı ve cemâatle namazı emreder, İslâmiyet, emr-i ma'rûf ve nehy-i münkeri (iyiliği emredip, kötülükten alıkoymayı) emreder, İslâmiyet, insanların güçsüzlere ve fakirlere yardım etmesini, merhametli ve şefkatli olmasını emreder.