İhsân eden, iyilik eden sevilir. Hadis-i şerifte, (İhsân sahibini sevmek, insânların yaratılışında vardır) buyuruldu. Bütün iyilikleri yaratan, insana, can, mal, sıhhat veren, zararlardan, korkulardan koruyan, Allahü teâlâyı sevmek insanlık icâbıdır. Sevmenin üç alâmeti vardır: 1- Onu sevenleri sevmek, 2- Ona itaat etmek, 3- Onu, dil ile, beden ile övmek. Bunlardan ikincisine şükür, üçüncüsüne hamdetmek denir. Onu sevenleri, O da sever. İhsânlarını arttırır. Allahü teâlânın sevgisini kazanmaya çalışana sâlih kul denir. Bu sevgiyi kazanmış olana veli denir. Başkalarının da kazanması için çalışan veliye vesile ve mürşid denir. Allahü teâlâ, Kur'an-ı kerimin Mâide sûresinde, (Vesile arayınız!) buyuruyor. Vesilenin bu iyiliği, bu ihsânı, dünya ve âhiret nimetlerinin en kıymetlisidir. O hâlde, onu sevmek, hem bu ihsânın sahibi olduğu için, hem de, Allahü teâlânın sevgili kulu olduğu için, çok lazımdır ve insanın birinci vazifesidir. Hakiki vesileye kavuşmak, en büyük saadettir. Onu aramak birinci vazifedir.

Hakiki mürşid, kıyamete kadar mevcuttur. Hâlis olan taliplere kendisini tanıtır. Düşmanlardan, ahmaklardan saklanır. Âdi, alçak kimseler, kıymetli şeylerin sahtelerini, taklitlerini piyasaya sürerek, insanları aldatır. Böylece, kötü yoldan, menfaat sağlarlar. Çok kıymetli olan vesilenin de sahteleri vardır. Bu alçak kimseler, yalanlarla, hileli kerametlerle, cahilleri aldatırlar. Müslümanlar için en büyük felaket, bunların tuzaklarına düşmektir. Kendilerinin, dinden, imandan, Ehl-i sünnet âlimlerinin kitaplarından haberleri yoktur. Sözleri ile küfür yayarlar. Hareketleri ile hep haram işlerler. Câhilleri ve yeni Müslüman olanları avlamakla geçinirler. Kur'an-ı kerim, bunlara (Münâfık) diyor. Bunların, Cehennemin dibinde, kâfirlerden çok azap çekeceklerini haber veriyor. Sözleri, Ehl-i sünnet âlimlerinin kitaplarına, işleri bu âlimlerin fıkıh bilgilerine uygun olmayan, bu münâfıkların tuzaklarına düşmemeleri için evlatlarımızı uyarmalıyız!