Mısırlı Velî Hüseyin-i Meczub
Sohbetlerinde buyurdular ki:
Zelil ve sefillik bukağısı!..
"Allahü teâlânın emir ve yasaklarına uymakta gevşek davranan ve böylece Allahü teâlâya yakın olmak nimetinden mahrûm olan tembel kimselerin ayaklarına, zelil ve sefil olmak bukağısı bağlanır. O kimse kurb, Allahü teâlâya yakınlık hâlinden çok uzak olur."
"Dinin emirlerini yerine getirmekte çok gayretli olmalıdır. Zirâ gayret olmayınca, ilerlemek de olmaz. Bu yolda ilerlediğini söyleyen fakat dinin emir ve yasaklarına uymakta gevşek davranan kimse, yalancıdır."
"İnsanın kıymeti, kıymet, değer verdiği şeylerle ölçülür. Bir kimse neye değer vermiş ise, onu elde etmek için çalışır."
"Büyüklerin huzûrundan kovulmayı icâb ettiren şey, edebi terk etmektir."
"İnsanların giydiklerini giy, yediklerini ye, fakat kalben onlardan ayrı ol!"
"Allahü teâlâ, hayırlı, iyi şeylerden râzıdır, beğenir. Şer olanlardan yâni kötülüklerden râzı değildir, beğenmez. Hayırlı, iyi işleri yapmak, şer yani kötü olan işlerden kaçmak, ahlâkı güzelleştirir. İnsanı olgunlaştırır."
"Kalbi kırık, hüzün sâhibi olanlar, hüzünlü olmayanların senelerce katedemedikleri, Allahü teâlâya giden yolu bir ayda katederler. Peygamber efendimiz; "Allahü teâlâ, kalbi hüzün içinde olan bütün kullarını sever" buyurdu."
Bir dilencinin attığı tokat!..
Hüseyin-i Meczub 1514 (H.920) senesinde vefat etti. Vefat ettiği gün yanındakilere; "Benim ölümüm, Bâb-üz-Züveyle denilen yerdeki filan kimse tarafından olacak" buyurdu ve hemen bir merkebe binip oraya doğru sürdü. Bâb-üz-Züveyle'ye geldiklerinde, orada dilencilik yapan birisini gördüler. Dilenci de onu görünce yanlarına gelip ona bir tokat attı. Hüseyin-i Meczub eşeğine binip geri dönmek üzere yola çıktı, fakat yolda vefat etti.