Namazda huşû ve hudû, bütün azaların hareketsiz kalıp tevazu halinde bulunması ve kalbin de Allahü teâlâdan korku üzere olması demektir. Allahü teâlâ, Mü'minûn sûresi başında; "Muhakkak ki, müminler kurtuluşa erdiler. O müminler ki, namazlarında huşû (tevâzu ve korku) sâhipleridir" buyurmaktadır. Hadis-i şerifte; "Kalbin hazır olmadığı namaza Allahü teâlâ bakmaz" buyuruldu. Yine Peygamber Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem); "En büyük hırsız, kendi namazından çalan kimsedir" buyurdu. "Yâ Resûlallah! Bir kimse, kendi namazından nasıl çalar" diye sordular. "Namazın rükûunu ve secdelerini tamam yapmamakla" buyurdu. Bir defa da; "Rükûda ve secdelerde, belini yerine yerleştirip biraz durmayan kimsenin namazını, Allahü teâlâ kabul etmez." buyurdular. Peygamberimiz bir kimseyi namaz kılarken, rükûunu ve secdelerini tamam yapmadığını görüp; "Sen namazlarını böyle kıldığın için, Muhammed'in (aleyhisselâtü vesselâm) dininden başka bir dinde olarak ölmekten korkmuyor musun?" buyurdu. Yine; "Sizlerden biriniz, namaz kılarken, rükûdan sonra tamam kalkıp, dik durmadıkça ve ayakta, her uzuv yerine yerleşip durmadıkça, namazı tamam olmaz" buyurdu. Bir kere de; "İki secde arasında dik oturmadıkça, namazınız tamam olmaz" buyurdu.

Bir gün Peygamberimiz birini namaz kılarken, rükûdan kalkınca dikilip durmadığını ve iki secde arasında oturmadığını görüp; "Eğer namazlarını böyle kılarak ölürsen, kıyâmet günü sana, benim ümmetimden demezler" buyurdu. Bir kere de; "Altmış sene, bütün namazlarını kılıp da, hiçbir namazı kabûl olmayan kimse, rükû ve secdelerini tamam yapmayan kimsedir" buyurdu.

Zeyd ibni Vehb, birini namaz kılarken rükû ve secdelerini tamam yapmadığını gördü. Yanına çağırıp; "Ne kadar zamandır böyle namaz kılıyorsun?" dedi. "Kırk senedir" deyince; "Sen kırk senedir namaz kılmamışsın. Ölürsen, Muhammed aleyhisselamın dini olan İslamiyet üzere ölmezsin" dedi.