Osmanlı Şeyhülislâmı Fahreddîn-i Acemî
Sohbet ilerleyince, Mahmûd Paşa, kendilerini çok sevdiğini ve her dertlerini çekinmeden kendisine açabileceklerini söyledi. Vezirin aşırı sevgi ve muhabbet göstermesinden dolayı onu da kendilerinden zanneden bu kimseler, fırkalarının içyüzünü anlatmaya başladılar. "Her kap, içindekini sızdırır" sözü gereğince sapıklıklarını açıkladılar...
Bunu duyan Fahreddin-i Acemi, daha fazla dayanamadı. Hemen ortaya çıkarak, üzerlerine atıldı. Hurûfiler kaçarak, sultânın sarayına sığındılar. Fahreddin-i Acemi de peşlerinden gitti. Sarayda bunları yakaladı. Hâdiseden haberi olmayan Fâtih Sultan Mehmed Han, edebinden Şeyhülislâma karşı ses çıkarmadı...
Fahreddin Acemi, bu işi burada halletmek istiyordu. Halkı câmiye topladı. Minbere çıkıp, bu hurûfi denilen kimselerin sapık ve dinsiz olduklarını isbât etti. Kötü yolda olduklarını ve hemen idâm edilmeleri lâzım geldiğini söyledi. Mahkeme kurulup, idâm edilmelerine karar verildi. Halkın ibret alıp, böyle sapıklara fırsat vermemeleri için, büyük bir kalabalık önünde cezâları infâz edildi. Çünkü bu sapıklar, fırkalarının kurucusu Fadlullah'ın yeryüzünde Allah'ın temsilcisi, hattâ insan sûretindeki şekli olduğunu söylüyor ve başkalarını da kandırmaya çalışıyorlardı...
Bütün hurûfiler tesbit edildi!
Mahkeme kararıyla bütün hurûfiler tesbit edilerek, Osmanlı toprakları bu sapıklardan temizlendi...
Fahreddin-i Acemi hazretleri, hastalanmıştı. Artık son günlerini yaşıyordu. Molla Ali Tûsi ziyâretine gitti. Fahreddin-i Acemi'den nasihat istedi. O da: "Herkese kânunların eşit olarak uygulanmasında kimseye tâviz verilmesin" diye vasiyet etti. Bir daha konuşmadı. Bir müddet sonra da vefat etti. Edirne'deki Dârülhadis Câmii önüne defnedildi...