Ebû Hüreyre (radıyallahü anh) rivâyet etti: Ca'fer-i Tayyar, fakirleri sever, onlarla beraber otururdu. Resûlullah Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) ona, Ebü'l-mesâkin (Fakir Babası) künyesini vermişti. İnsanların Resûlullah Efendimize gerek yaratılışı ve gerekse ahlâkça en çok benziyeni idi. Resûlullah efendimiz, "Sen bana, hem yaratılış ve hem de huyca benzemektesin" buyurdu. Ca'fer bin Ebi Tâlib, müşriklerin Müslümanlara yaptıkları işkence ve eziyetten dolayı Habeşistan'a gidince, Necâşi ve onunla beraber olan kimseler, onun yanında Müslüman oldular. Ca'fer-i Tayyar (radıyallahü anh), onun yanında bir müddet kaldı. Sonra Medine-i münevvereye geldi.

Necâşi Müslüman olunca, bu durumu Habeşlilerden gizledi. Fakat sonradan herkes onun Müslüman olduğunu duydu. Bu durumu insanlar arasında konuşulur oldu. Halk, Necaşi'nin yanına geldi. Sen dinimizden çıkmışsın dediler. "Necâşi onlara: "Ey Habeşliler! Ben sizin başınızda olmaya en lâyık olanınız değil miyim?" deyince onlar, "Evet, öyledir" dediler. "Benim aranızdaki yaşayışımı nasıl buldunuz?" deyince hepsi, "Çok iyi bulduk" dediler. "Öyleyse sizin bana karşı şu tutumunuz da ne oluyor?" deyince, "Sen bizim dinimizi bıraktın, İsâ'yı kul yaptın?" deyince, "Yâ siz İsâ hakkında ne diyorsunuz?" dedi. Onlar da "İsâ, Allahın oğludur" dediler. Bunun üzerine Necâşi elini, göğsüne ve kaftanına bastırarak, "Ben şehâdet ederim ki; İsâ bin Meryem bu kâğıda yazılı olandan fazla bir şey değil" dedi. Kâğıtta, "Allahtan başka ilâh bulunmadığına, Muhammed aleyhisselâmın, Allahın kulu ve Resûlü olduğuna, İsâ bin Meryem'in de (aleyhisselam) Allahın kulu ve Resûlü olduğuna ve Allahın Meryem'e ilkâ eylediği rûhu ve kelimesi olmaktan başka bir vasfı bulunmadığına şehâdet ederim" yazılı idi.

Sonra Habeşliler Necâşi'nin bu sözü üzerine karşısından çekilip gittiler. Necâşi vefât ettiği gün, vefâtından Peygamber Efendimiz haberdâr oldu, O gün Medine-i münevverenin dışına, Eshâb-ı kirâmla birlikte çıktılar. Necâşi için namaz kılındı ve istiğfar yapıldı. Bu hadis-i şerif, uzakta vefât etmiş olan bir kimse üzerine namaz kılınabileceğini söyleyen müctehidler için delildir.