Susmak, Yorulmadan Yapılan Bir Ibâdettir
![](https://vehbitulek.com/img/makaleler/1-17.webp)
Oğlu Süleymân şöyle anlatır:
Bir ara babamın husûsi odasında, yanında bulunuyordum. Orada yiyecek ve içecek aslâ bir şey bulunmazdı. Bir gün kendisine yirmi fakir geldi. Babam bana; "Şu odaya gir, bize yemek getir" dedi. Ben, içeride yiyecek ve içecek hiçbir şey bulunmadığını bildiğim hâlde itirâz edemedim. İki hizmetçi ile beraber odaya girdik. Girince odanın çeşit çeşit lezzetli yemeklerle dolu olduğunu gördük. O yemekleri çıkardık. Gelenler yiyip, doydular. Yemekler de tamâmen bitti. Biraz sonra otuz fakir daha geldi. Babam, yine önceki gibi emredip içeriden yemek getirmemizi istedi. Peki deyip içeri girdiğimizde, öncekilerden daha değişik ve daha çok yemekler vardı. Onları da ikrâm ettik. Sonra babam, bu iki hizmetçiye birden nazar etti. İkisi de bayılıp oraya düştüler. Nihâyet ayılıp istigfâr ederek ve ağlayarak, babamın yanına geldiler. Çok özür dileyip, affedilmelerini istediler. Babam da, özürlerini kabûl edip onları affetti. O iki hizmetçi; "İçeride hiç yemek bulunmadığını bildiğimiz bir odada, iki defa, çeşit çeşit ve bol yiyecekleri görünce; 'Bu sihirdir' düşüncesi aklımıza geldi. Bu yanlış düşüncemiz sebebiyle bu duruma düştük" dediler...
Allahü teâlâya âşık olanlar hakkında; "Allahü teâlâya âşık olanların kalpleri, aziz ve celil olan Allahü teâlânın nûru ile nûrlanmış, aydınlanmıştır. O kalbde istek, arzu hâli hareket edince, onun nûru yer ile gök arasını aydınlatır. Allahü teâlâ, meleklere onları över ve; (Şâhid olunuz ki, ben onlara daha müştâkım) der. Şevk, Allahü teâlâya âşık olanların kalplerinde yanan bir ateştir. O ateşi ancak, Allahü teâlâya kavuşmak ve O'nun cemâline nazar etmek (bakmak) teskin eder, dindirir" buyurdu.
Kendisine yapılacak ve sakınılacak şeylerden sorulduğunda buyurdu ki: "Kişiye, ilim olarak Allahü teâlâdan korkması yetişir. Kişiye, cehâlet olarak da kendi nefsini beğenmesi, ucb sâhibi olması kâfidir. Ucb artınca, ahmaklık hâlini alır. Kişinin kendi ayıplarını görmesine mâni olur."
Az konuşmanın faziletini anlatırken de; "Susmak, yorulmadan, güçlük çekmeden yapılan bir ibâdettir. Zâhiri bir süs ile süslenmeden kazanılan bir zinettir. İnsanı özür dilemek zilletine düşmekten koruyan bir zenginliktir. Kirâmen kâtibin meleklerine rahatlıktır" buyurdu.