Peygamber efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem), Eshâbından bir kimse hasta olsa, onu görmeye giderdi. Hatta kâfirlerin hastasını da ziyaret ederdi. Hadis-i şerifte; "Hastaları ziyaret ediniz" buyurulmuştur. Ka'b bin Mâlik'in (radıyallahü anh) rivayet ettiği hadis-i şerifte, Resûlullah efendimiz şöyle buyurdu: "Hastayı ziyaret eden kimse (hastanın ziyaretine giderken) Allahü teâlânın rahmetine dalar. Hastanın yanına oturduğu zaman, rahmet onun (bütün vücudunu) kaplar. Ziyaret eden kimse hastanın yanından kalktığı zaman, geldiği yere dönünceye kadar rahmet içerisinde bulunur." Bu hadis-i şerifler hasta ziyareti yapan kimsenin ziyarete giderken, hastanın yanında kaldığı müddet içerisinde ve dönerken Allahü teâlânın rahmeti içerisinde bulunduğunu ifade etmektedir.

Ebû Sa'id-i Hudri'nin (radıyallahü anh) rivâyet ettiği hadis-i şerifte, Resûl-i ekrem efendimiz şöyle buyurdu: "(Ziyaret için) bir hastanın yanına girdiğiniz zaman, ömrünün uzun olacağına dair ümitlendiriniz veya eceli ile ilgili hususlarda, onun gam ve kederini gideriniz. Böyle yapmak onun gönlünü hoş tutar, rahatlamasına vesile olur."

Diğer bir hadis-i şerifte şöyle buyruldu: "Hastaya yüzünün iyi göründüğünü ve buna benzer kalbini rahatlatacak şeyleri, hastalık sırasında pek çok ecir ve sevaba kavuştuğunu, hastalığın günahlara kefaret olduğunu hatırlatmalıdır." Bu hadis-i şerifte çok mühim ve kıymetli bir tedavi usûlü bildirilmektedir. Bu ise hastanın gönlünü rahatlatıcı, moralini düzeltici sözlerle, hastalığın giderilmesine veya hafiflemesine yardımcı olmaktır. Hastanın gönlünü rahatlatacak, hastalık sebebiyle bozulan moralini düzeltecek, onu neşelendirecek sözlerle hastaya yardımcı olmak pek kıymetli bir tedavi usulüdür. Çünkü ziyaretçilerin bu çeşit sözleri hastanın moralini düzeltir. Hastaların kendisini sevenlerin ziyareti ile zindeleştikleri, kendilerini iyi hissettikleri çok görülmüştür...