Abdülazîz Bin Ebû Revvâd
Bu mübarek zat; Nâfi, İkrime (İbn-i Abbâs'ın âzâdlısı), Muhammed bin Ziyâd gibi birçok âlimden hadis-i şerif rivâyet etti. Ondan da oğlu Abdullah, Süfyân-ı Sevri, Hüseyin el-Ca'fi, Ebû Âsım en-Nebil ve daha başka âlimler hadis-i şerif bildirmişlerdir. Buhâri onun rivâyet ettiği bir hadis-i şerifi almıştır.
İbn-i Mübârek onun için şöyle demiştir:
"O çok ibâdet ederdi. Hadis ilminde sözüne güvenilir bir zâttır."
Süfyân bin Uyeyne de şöyle anlatmıştır:
"Mekke-i mükerremeye şiddetli yağmur yağıp, evler yıkılmıştı. Fakat Abdülaziz hazretleri bu âfetten sağ sâlim kurtulmuştu.
Allahü teâlânın bu ihsân ve lütfuna şükür olarak bir köleyi âzâd etti."
Yirmi sene hiç görmedi!
Şakik-i Belhi hazretleri anlattı:
"Yirmi sene gözleri görmemişti. Onun için, bu kadar sene çoluk çocuğunu göremedi. Bir gün oğlu kendi kendine düşünüp, bu duruma içerleyerek; 'Babacığım! Senin gözlerinin görmemesine çok üzülüyorum' deyince, Abdülaziz hazretleri; 'Oğlum! Ben Allahü teâlâdan gelene râzıyım' cevabını vermiştir."
Bir gün şöyle buyurdu:
"İslâmdan, Kur'ân-ı kerimden ve saçının beyazlığından öğüt almayan, nasihat kabûl etmez."
"Ecel, süratle geliyor!.."
Abdülaziz bin ebû Revvâd hastalanmıştı. Hasta yatağında ona;
-Nasıl sabahladın? diye sorulunca, ağladı.
-Niçin ağladın? dediler. Bunun üzerine şöyle buyurdu:
-Ölümü unutmuş, üstelik günahları da çok olan kimsenin hâli nasıl olur. Ecel, süratle geliyor, ömür her gün eksiliyor. Akıbetin Cennet mi, Cehennem mi, ne olacağı bilinmiyor. Ya Cehennem olursa, hâlimiz ne olur?..