Adı hakîm Olan Mecûsî

Ebu Müslim Buhâri hazretleri, Horasan Hükümdarının kumandanı idi. Onunla birlikte Merv şehrine geldiler. Oranın halkına şöyle bir soru sordu:
- Şehrinizde hiç "hakim" var mıdır ki, ehl-i hikmet ola? Halk da;
- Vardır, fakat Mecûsi'dir, dediler. EBU MÜSLİM'İ ONA GÖTÜRDÜLER
Ebu Müslim, onun yanına götürülmesini istedi ve götürdüler.
Ebu Müslim'le Mecûsi arasında şöyle bir konuşma geçti:
- Sen bir Mecûsi olduğun halde, ismini niçin Hakim koydun?
- Üç sebepten dolayı:
1. Gerçekleri gördüğüm zaman, asla yalan söylemedim.
2. Âhireti bildim ve onu dünyaya tercih ettim.
3. Benim bir ilâhım vardır ki, onu her sabah ayaklarımın altına alır çiğnerim.
- Şimdi seni kılıç ile öldüreceğim.
- Sözlerimin te'vil ve tefsirini sor ondan sonra ne istersen yap.
- Üçüncü sözünün tefsiri nedir?
- Size nazil olan kitabı okumadın mı ki: "Ya Muhammed, kendi nefsini ilâh ittihaz eden kimseyi görmez misin?" mealindeki âyet-i kerimeyi okuyarak, yani ben kendi hevamı ayağımın altına alıp çiğnerim ki, bana gâlib olmaya.
- O halde, sen gerçekten hikmet sahibisin. Fakat niçin imana gelmezsin?
- Kalbim kilitlidir ve anahtarı sizin elinizdedir.
Ebu Müslim hazretleri oradakilere;
- Ey Müslümanlar! Hepiniz abdest alarak sahraya çıkın, diye emir verdi...

İLK HARPTE ŞEHİT DÜŞTÜ
Hep birlikte sahraya çıktılar. İki rek'at namaz kılıp, secdeye kapanarak, Mecûsi'nin imana gelmesi için dua ve niyazda bulundular. Bunun üzerine Mecûsi;
- Ey kumandan! Dua ve tazarruyu daha fazla yapın, zira kilit sallandı, dedi.
Onlar da daha fazla dua edince, Mecûsi tekrar çağırdı:
- Artık başlarınızı kaldırın, kilit açıldı. Bana iman ve İslâm'ı arz edin, deyip Ebu Müslim hazretlerinin huzurunda Kelime-i şehadeti söyleyerek imana geldi ve Ebu Müslim'in ordusuyla hemen sefere çıktı. Mümin olarak katıldığı ilk harpte şehit düştü...