Tefsir, hadis ve kelam ilimlerinden sonra en şerefli ilim fıkıh ilmidir. Fıkıh bilgisi okumak, geceleri nafile namaz kılmaktan daha sevaptır. Âlimlerden okumak, yalnız okumaktan daha sevaptır. Şu hadis-i şerifler fıkhın şerefini göstermeye kafidir: "Allahü teâlâ bir kuluna iyilik etmek isterse, onu dinde fakih yapar. Bir kimse fakih olursa, Allahü teâlâ, onun özlediği şeyleri ve rızkını, ummadığı yerlerden gönderir. Allahü teâlânın en üstün dediği kimse, dinde fakih olan kimsedir. Şeytana karşı bir fakih, bin abitten [ibadet çok yapandan] daha kuvvetlidir. Her şeyin dayandığı bir direk vardır. Dinin temel direği, fıkıh bilgisidir. İbadetlerin efdali, en kıymetlisi, fıkıh öğrenmek ve öğretmektir."

Hanefi mezhebindeki ahkâm-ı İslamiyye, Eshâb-ı kirâmdan Abdullah ibni Mes'ûd'dan "radıyallahü anh"
başlayan yol ile meydana çıkarılmıştır. Yani mezhebin reisi olan İmam-ı a'zam Ebû Hanife, fıkıh ilmini, Hammâd'dan, Hammâd da, İbrâhim-i Nehâ'i'den, bu da Alkama'dan, Alkama da, Abdullah bin Mes'ûd'dan, bu da Resûl-i ekremden "sallallahü aleyhi ve sellem" almıştır. Ebû

Yusuf, Muhammed, Züfer bin Hüzeyl ve Hasan bin Ziyâd, hep, İmâm-ı a'zamın talebesidir "rahimehümullah". Bunlardan, İmâm-ı Muhammed, din bilgilerinde, bin kadar kitap yazmıştır.Talebesinden olan İmâm-ı Şâfi'inin annesini nikâh ettiği için ölünce kitapları İmâm-ı Şâfi'i'ye
miras kalarak, İmâm-ı Şâfi'i'nin bilgisinin artmasına hizmet etmiştir. Bunun için İmâm-ı Şâfi'i "Yemin ederim ki, fıkıh bilgim, İmâm-ı Muhammed'in kitaplarını okumakla arttı. Fıkıh bilgisini derinleştirmek
isteyen, Ebû Hanife'nin talebesi ile beraber bulunsun" dedi.