Ahmed Necîb Efendi

Ahmed Necib Efendi, Hâlidiye yolu şeyhlerindendir. Karacasu'ludur. İyi bir tahsilden sonra Rumeli Kazaskerliğine kadar yükselmiş ve bir müddet de Hâlidiye Dergâhı şeyhliğini yürütmüştür. 1900 yılında vefât etmiş olup Fâtih Câmiinin kıble tarafındaki kabristanda medfundur. Vefatından kısa bir zaman önce buyurdu ki: Allahü teâlâ, her memlekette yetişen kulları için, adâleti fazlası ile yapmıştır. Ya'ni âkıl ve bâlig olmadan ölen kâfir çocuklarını Cehenneme sokmayacaktır. Âkıl ve bâlig olduktan, ya'ni evlenecek çağa geldikten sonra, Muhammed aleyhisselâmın dinini duymadan ölen kâfirlere de azâb yapmayacaktır. Bunlar, İslâm dinini, Cenneti, Cehennemi işitdikten sonra, merak etmez, öğrenmez ise, inat edip inanmazsa, o zamân azâb göreceklerdir.
Âkıl ve bâlig olanlar, ana babanın, muhitin yapmış oldukları eski te'sirlerin altında kalmaz. Eğer kalsaydı, İslâm memleketlerinde, İslâm terbiyesi altında yetişen yüzbinlerle Müslümân evlâdı, İslâm düşmanlarının yalanlarına, iftirâlarına aldanmaz, dinsiz, mürted ve hattâ din düşmanı olmazdı. Bunlar, âkıl ve bâlig olduktan sonra, hattâ kırkından sonra, hattâ, hoca, hâfız olduktan sonra, dinden çıkmakta, hattâ din düşmanı olmakta, hattâ din düşmanlığında önderlik yapmaktadırlar...
Bu pek acı misâller, ana baba terbiyesinin te'sirinin devâmlı olmadığını açıkca göstermekdedir. Bunun içindir ki, bugün dinden çıkmak, bütün dünyâyı saran bir âfet, feci bir akıntı hâlindedir. Genç, ihtiyâr, bu felâkete kapılmayan pek az kimse kalmıştır.
Diğer taraftan, birçok kâfirlerin, ilim, fen adamlarının Müslümân olduğunu görüyoruz. Pek az olsa da, dinini değiştirmeyenlerin bulunması, ana terbiyesinin te'sirinin, ba'zan da devâmlı olduğunu gösteriyor denirse, bir çocuğun Müslümân evlâdı olması, İslâm terbiyesi ile yetişmesi, Allahü teâlânın bir ihsânıdır. Kâfir çocuklarına bu ihsânı yapmıyor. Fakat, kimseye ihsân yapmaya mecbûr değildir. İhsân yapmamak zulüm olmaz.

DİLEDİĞİNE İHSÂN EDER
Meselâ, bakkaldan bir kilo pirinç alsak, tam bir kilo tartması adâlettir. Noksan tartarsa zulüm olur. Biraz fazla verirse ihsân olur. Bu ihsânı istemek, kimsenin hakkı değildir. İşte, Allahü teâlânın İslâm terbiyesi ile yetiştirmesi, büyük ihsânıdır. Dilediğine ihsân eder...