Alâüddîn Haskefî

Alâüddin Haskefi hazretleri Osmanlı fıkıh âlimlerindendir. 1021 (m. 1612)'de Haskef'de doğdu, 1088 (m. 1677) de vefât etdi. (Batman'ın Hasankeyf ilçesine eskiden kısaca "Haskef" derlerdi) Şam Müftüsü idi. En büyük eseri (Dürr-ül-muhtâr) kitâbıdır. Bu kitabında buyuruyor ki;

Kur'ân-ı kerim okuduktan, duâ ettikten ve ders ve vaazlardan sonra (Sübhâne rabbike) âyet-i kerimesini okumak, İslâm memleketlerinde yapılagelen bir sünnettir. Ali "radıyallahü anh" buyurdu ki: (Kıyâmet günü, bol bol sevâba kavuşmak isteyen, her toplantı sonunda, Sübhâne rabbike âyetini sonuna kadar okusun!)

Ebû Said-i Hudri "radıyallahü anh" diyor ki: (Resûlullah efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem" namâzda, selâm vereceği zaman, Sübhâne rabbike âyetini okurdu.)

Abdullah ibni Abbâs "radıyallahü teâlâ anhümâ" buyurdu ki: (Resûlullah efendimiz namâzda, selâm vermeden evvel, Sübhâne rabbike âyet-i kerimesini okurdu).

Abdullah ibni Zeyd bin Erkam, babasından işiterek diyor ki: (Resûlullah efendimiz buyurdu ki; (Bir kimse namâz sonunda, üç defa Sübhâne rabbike âyet-i kerimesini okursa, yetişir miktârda sevâba kavuşur.)

Ebû Said-i Hudri "radıyallahü anh" buyurdu ki: (Resûlullah efendimiz namâzdan selâm verince, Sübhâne rabbike âyet-i kerimesini okurdu). Yine Ebû Said-i Hudri "radıyallahü anh" buyurdu ki: Resûlullah efendimiz namâzdan selâm verince, üç defa Sübhâne rabbike âyet-i kerimesini okurdu).

İbni Hibbân, Ebû Şa'biden alarak diyor ki: (Resûlullah efendimiz buyurdu ki, (Kıyâmet günü büyük ölçeklerle, bol sevâb kazanmak isteyen kimse, bir meclisten kalkınca Sübhâne rabbike âyet-i kerimesini okusun!)

Bu çeşitli hadis-i şerifler gösteriyor ki, Resûlullah efendimiz bu âyet-i kerimeyi okurken ve ümmetine tavsiye buyururken, Kur'ân-ı kerimdeki şeklini değiştirmemiş, hep (Sübhâne rabbike) demiştir. (Sübhâne rabbinâ) dediği işitilmemiştir. O hâlde, bu âyet-i kerimeyi (Sübhâne rabbinâ) şekline sokmak, Kur'ân-ı kerime el uzatmak olduğu gibi, sünnet-i seniyyeye de tecâvüz etmek, çok çirkin bir hareket olur.

İslâm âlimleri hadis-i şeriflere bakarak, ibâdetlerden ve toplantılardan sonra, (Sübhâne rabbike) âyet-i celilesini okumayı âdet buyurmuş ve kitâblarında bildirmişlerdir.