Bir Hikmet Ehli Derviş Hacı
Derviş Hacı hikmet ehli bir zat idi. Buyurdu ki:
"Âhiret seferi uzak seferdir. Yollarında nice korkular vardır. Fakat bu dünyâ fânidir. Bâki olan ancak Allahü teâlâdır. Bunun böyle olduğuna yüz yirmi dört binden ziyâde peygamberin ölümü şâhittir. Herkes onların gittiği yola gidecektir. Allahü teâlânın buyruğu böyledir. Zamânı gelince can emânetini geri vermek zarûridir. Ah edip döğünmek, ağlamak, çırpınmak nâfiledir. İnsan Allahü teala tarafından çağrılınca dil dolaşır, gözlerin önündeki gaflet perdeleri açılır, gidilecek yol görünür. Artık yerlere yüz süre süre gitmekten başka çâre yoktur..."
Şöyle anlatılır:
Derviş Hacı, her sabah Arasta civârındaki fırının önünde durup, fırının yanışına bakardı. Ekmekler piştikten sonra, fırıncı kendisine ne verirse alır, evine gidip Allahü teâlâya ibâdet ederdi...
Bir gün Derviş Hacı yine fırının önüne gidip ateşin yanmasını beklediği sırada, fırıncı kendisini kovdu. O da mahzun bir hâlde oradan ayrıldı... Fakat fırıncı, o gün akşama kadar fırını yakamadı. Neticede o gün ekmek pişiremedi...
"SIRRIMIZ AÇIĞA ÇIKTI!.."
Adam, sonraki günlerde fırını yakmaya çalıştı ise de başaramadı. Bu yüzden ne yapacağını, bu işin içinden nasıl çıkacağını düşündüğü sırada aklına Derviş Hacı'ya karşı yaptığı yanlış hareket geldi ve hemen onun yanına gitti. Meseleyi olduğu gibi anlattı. Af dileyip yalvararak bir kere fırına gelip, nazar etmesini, yoksa perişan olacağını söyledi.
Bunun üzerine Derviş Hacı; "Peki oğlum, biraz bekle, vasiyetimi yazayım çünkü sırrım açığa çıktı" dedi.
Fırıncı sevinerek oradan ayrıldı.
Biraz sonra Derviş Hacı fırının önüne geldi. Odunlara doğru bir nazar etti ve orada vefât etti...
Gaziantep'in kuzeybatısındaki Hacı Baba Tepesine defnedildi. Üzerine yapılan türbe Gaziantep'in Fransızlar tarafından muhâsarası sırasında yıkıldı ise de daha sonra tamir ettirildi...