Bursadan İstanbula Seyyid Velâyet
874 (m. 1469) senesinde hocası Şeyh Ahmed'in kızıyla evlenen Seyyid Velâyet, tasavvuf yolunda kemâle erdikten sonra, Allahü teâlânın dinini ve sevgili Peygamberimizin güzel ahlâkını insanlara anlatmak husûsunda icâzet alıp, bu vazifeyle vazifelendirildi...
Nakledilir ki: Sultan İkinci Bâyezid Hân, ömrünün sonuna yakın; "Yerime, en lâyık olan Yavuz Sultan Selim'dir. Sağlığımdayken saltanat vazifesini ona vereyim" diye, onu İstanbul'a da'vet etti. Ancak Şehzâde Sultan Ahmed'in sevenlerinin ısrar etmesi üzerine, İkinci Bâyezid tereddüde düştü. Bunun üzerine Yavuz Sultan Selim, sâlih ve âlim zâtlardan yardım ve duâ istedi. Bu sırada Seyyid Velâyet ile de görüşmek istedi. Fakat Seyyid Velâyet onunla görüşmeyi kabûl etmedi. Şehzâde Yavuz Sultan Selim'in ısrârı üzerine görüştü. Yavuz Sultan Selim, Seyyid Velâyet hazretlerinden duâ istedi ve pâdişâh olup, olamıyacağını sordu. Seyyid Velâyet bir müddet cevap vermedi. Daha sonra; "Üzülmene lüzum yok. Saltanat yakında sana nasib olacaktır. Ancak, pek uzun sürmeyecektir" buyurdu. Dediği gibi olup, Yavuz Sultan Selim'in padişahlığı sekiz yıl sürdü.
"RUHUNU ALMAYA GELMEDİM!"
Seyyid Velâyet hazretleri, vefâtından iki yıl kadar önce şiddetli bir şekilde hastalanmıştı. Dostları ve talebeleri ondan ümidlerini kesmişlerdi. O sırada gözlerini açıp onlara dedi ki: "Üzülmeyin dostlarım. Bugün, sabah güneş doğduktan sonra, ölüm meleği Azrail aleyhisselâm, Müfti Ali Çelebi'nin sûretinde bana geldi. Rûhumu teslim alacağını zannettim ve teslimiyet içinde ölüme hazırlandım. Azrail aleyhisselâm bana; "Hayır, rûhunu almağa değil, seni ziyârete geldim" diye teselli ettikten sonra gitti" dedi...
Bu mübarek zat, iki yıl daha yaşadı ve Yavuz Sultan Selim Hân'ın pâdişâh oluşunun ikinci yılında 73 yaşına vardığı sırada, İstanbul'da vefât etti. Cenâze namazında, âlim ve sâlih birçok kimse bulundu. Şeyhülislâm Zenbilli Ali Cemâli Efendi cenâze namazını kıldırdı...