Çocukları Sevindirene Verilen Köşkler

Abdullah bin Muhayrız hazretleri Tâbiinin meşhur hadis âlimi ve velilerindendir. Kudüs'te doğdu. 717 (H.99) senesinde orada vefat etti. Eshab-ı kiramdan bazıları ile görüşerek hadis rivayet etti. Rivâyetleri Kutüb-i-Sitte denilen meşhur hadis kitaplarında yer almıştır. Şöyle nakleder:

Resûl-i Ekrem (sallallahü aleyhi ve sellem) Efendimiz sohbet buyururlarken, eski elbiseli fakir bir sahabi mescide girdi. Boş bir yer buldu; gitti oraya oturdu. Tesadüfen ileri gelen zenginlerden birisinin yanına oturmuştu. Zengin sahabi elbisesini toplayarak ondan biraz uzaklaştı. Bu hareketleri gören Resûl-i Ekrem (sallallahü aleyhi ve sellem) Efendimiz ona dönerek;

-Fakirliğinden sana bir şey geçer diye mi korktun?

-Hayır ya Resûlallah.

-Servetinden ona bir pay düşer diye mi korktun?

-Hayır ya Resûlallah.

-Elbiselerin kirlenir diye mi korktun?

-Hayır ya Resûlallah.

-O hâlde niçin yanından uzaklaşıp bir kenara çekildin?

-Beni affedin ya Resûlallah. Hata ettim, tevbe ediyorum. Şimdi bu hatamın telafisi ve bu günahımın kefareti olarak servetimin yarısını bu Müslüman kardeşime veriyorum, dedi.

Fakir sahabi dedi ki:

-Ben bunu kabul etmem. Çünkü bir gün beni de bir gururun sarmasından ve bir Müslüman kardeşime, bugün bu şahsın bana yaptığı gibi, aynı hareketi yapmaktan korkuyorum!

Aleyhüsselatü vesselam Efendimiz buyurdular ki:

"Bir gün bana Cenab-ı Hakk'ın dört büyük meleği geldi. Bunlar Cebrail, Mikail, İsrafil ve Azrail aleyhisselam idiler. Cebrail aleyhisselam bana dedi ki: Ya Resulullah ! Senin ümmetinden bir kimse size günde on defa salevat ederse yarın kıyamet gününde ben onun elinden tutar, sıratı kullar gibi geçiririm buyurdu... Mikail aleyhisselam'da dedi ki: Ben o kula senin kevser havuzundan kana kana içiririm... İsrafil aleyhisselam dedi ki: Ya Resullullah o kulun affı için başımı secdeye koyarım Allahü teala onu affetmedikçe başımı secdeden kaldırmam... Azrail aleyhisselam da: Ya Nebiyallah sana günde on defa salevat edenin ruhunu Peygamberler gibi kabzederim..."

Bunun üzerine Nebiler Nebisi Efendimiz; "Bu ne büyük lütuf Ya Rabbi! Bu ne büyük ihsan Allah'ım" buyurdu...

İbn-i Adiyy hazretlerinin bildirdiği bir hadis-i şerifte Sevgili Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) buyurdular ki: Cenette büyük bir köşk vardır. İsmi "Ferah Evi"dir. Buraya ancak çocukları sevindirenler girer.