Ebû Bekr Verrâk Hazretlerinin Oğlu
Ebû Bekr Verrâk hazretleri ömrü boyunca Hızır aleyhisselâmla görüşmeyi murâd ederdi. Her gün kabristana gider gelir ve bu arada bir cüz Kur'ân-ı kerim okurdu...
Bir gün yine bu maksatla evinden çıkarken, kapıda nûrâni yüzlü bir ihtiyar kendisine selâm verip;
"Benimle sohbet etmek ister misin?" diye sordu. O da "İsterim" deyince, berâberce konuşarak kabristana gidip geldiler. Evin kapısına gelince, o nûr yüzlü ihtiyar;
"Bunca zamandır görmek istediğin Hızır benim. Benimle sohbet edeceğim derken bugün bir cüz Kur'ân-ı kerim okumaktan mahrûm kaldın. Hızır'la sohbet etmenin sonucu bu olunca, diğer insanlarla konuşmanın neticesi ne olur?" buyurdu...
Ebû Bekr Verrâk hazretlerinin çok akıllı ve ihlaslı bir oğlu vardı. Bu biricik oğlunu mektebe gönderdi. Bir gün çocuğun benzinin sararıp bedeninin titrediğini gördü. Sebebini sorduğunda:
"Yoksa kalbin taş mı kesildi?.."
-Hocam bana bir âyet-i kerime öğretti. O âyette cenâb-ı Hak meâlen; "Eğer siz (dünyâda) küfrederseniz, çocukları aksaçlı ihtiyarlara çevirecek olan bir günde (kıyâmet gününün şiddet ve azâbından) kendinizi nasıl koruyabilirsiniz?" (Müzzemmil sûresi: 17) buyuruyordu. Bu âyetin şiddetinden böyle oldum, dedi.
Çocuk bu sebepten dolayı hastalandı, yataklara düştü. Bir müddet sonra da vefât etti. Babası Ebû Bekr el-Verrâk oğlunun mezarının başında ağlayarak kendi kendine şöyle dedi:
"Ey Ebû Bekr! Çocuğun bir âyet-i kerime işitmekle hastalanıp can verdi. Bunca yıldır Kur'ân-ı kerim okur hatmedersin, sana bir şey olmuyor. Yoksa kalbin taş mıdır?.."