"Muhammed bin Yezid bin Huneys, Süfyân-ı Sevri'nin huzûruna varınca, Süfyân-ı Sevri ondan, bir hadis rivâyetinde bulunmasını istedi. O da Ümmü Sâlih, Safiyye binti Şeybe, Peygamberimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) mübârek zevcesi Ümmü Habibe'den (radıyallahü anha) senedi kadınlardan olan şu hadis-i şerifi rivâyet etti: Peygamberimiz "Âdemoğlunun emr-i marûf, nehy-i münker ve insanların arasını bulmak için söylediği sözlerin dışındaki her sözü aleyhinedir" buyurdu. Bunun üzerine Süfyân-ı Sevri hayret etti. "Bir kadın, bir kadından, o da kadından, o da Resûlullahtan rivâyet ediyor" dedi. Bunun üzerine Yezid bin Huneys, "Bundan daha çok hayret edeceğin şey, Allahü teâlânın kitabında vardır ki, Nisa sûresi 114. âyetinde meâlen "Onların fısıldanmalarının çoğunda hayır yoktur. Meğer ki sadaka vermeyi, bir iyilik etmeyi ve insanlar arasını düzeltmeyi emredenlerin olsun." Ve'l-Asr sûresinde meâlen "Asra yemin ederim ki, insanlar muhakkak hüsran içindedir. Ancak imân edenlerle, sâlih ameller işleyenler, bir de birbirlerine hakkı tavsiye, birbirlerine sabrı tavsiye edenler ziyanda değildirler" buyuruluyor, diye cevap verdi.

Kâdı'l-kudât Ebû Sâib anlatır: Halife Hârûn Reşid, meşhûr vâiz ve âlim Muhammed bin Semmak'tan nasihat isteyince şöyle buyurdu:

"Ey Emir-ül-mü'minin, muhakkak bir gün sen öleceksin. Yıkanacak, kefenlenecek ve kabre konulacaksın. Hasta olunca hastalıktan nefesin tutulur, ihtiyarlayınca gücünü kaybedersin, ayakların sürçer. Fırsatı kaçırdığından pişman olursun. Tövbe etmeye vakit bulamazsın. Hastalıklardan kurtulamazsın. Ondan sonra kendini iyi etmek için malın mülkün de fayda vermez. (O hâlde şimdiden tövbe et ve Allahü teâlâya tam kul ol!)"