Muâz bin Cebel radıyallahü anh, buyurdu ki: "Allahın buğzettiği kimseler, mescidlerde dilenenlerdir. Yani onlar, Allah'ın evlerinde, yüce ve münezzeh olan Allahtan değil de, başkalarından isterler. Bir de istediklerini vermeyenlerin günahlarına girmiş olurlar." "Bir din kardeşini sevdiğin zaman onunla münakaşa etme! Ona fena harekette bulunma ve onun hakkında, başkasına; (Bu nasıl adamdır?) diye sorma! Olur ki, onun bir düşmanı ile karşılaşırsın da, onda olmayan bir şeyi sana bildirir. Böylece aranızı açmış olur." "Üç şey, Allahü teâlânın gazabına sebep olur: "Bunlar, hikmetsiz gülmek, uykusu gelmediği halde sabaha kadar ibadetsiz vakit geçirmek ve karnı acıkmadığı halde fazla yemek yemek." "Alimlere Cennette de ihtiyaç vardır. Çünkü Cennet ehline 'ne isterseniz isteyin' denildiğinde, onlar ne isteyeceklerini ve nasıl isteyeceklerini bilemeyecekleri için âlimlere soracaklar." "Cennet ehlinin tek bir hasreti (pişmanlığı) vardır. O da, Allahü teâlâyı zikretmeksizin geçirdikleri vakitlerdir."

Muâz bin Cebel'e (radıyallahü anh), "Falanca, Kur'ân-ı kerim yazıp satıyor" dediklerinde, "Bu, Kur'ân-ı kerimi satmak değildir. Kâğıt ve işçilik ücreti istemektir. Kur'ân-ı kerimi satmak demek, onu para ile, ücret ile öğretmektir" buyurdu.

Muâz bin Cebel hazretleri, vefatından kısa bir zaman önce oğluna şöyle vasiyet etmişti:

"Ey oğlum! Bir namazını kıldığın vakit, o namazın senin kıldığın son namazın olacağını düşün! Bir daha böyle bir namaz vaktine yetişeceğini ümit etme!

Ey oğlum! Mü'min olan bir kimsenin iki hayırlı iş arasında ölmesi lâzımdır. Yani bir hayırlı işi yaptığı zaman; ikinci hayırlı işi yapmak niyetinde ve kararında olmalıdır. Şeytan, pazarda, yalan hile, hıyanet ve yemin ettirerek Müslümanları günaha sokmaya çalışır, önce gidip, geç çıkanlara daha çok asılır."