Çeşitli eserler yazdı. Bunlardan Mecmû'a-i Zühdiyye'nin önsözünde diyor ki: (Fıkıh âlimleri yedi tabaka, yedi derecedir. En yüksek derecesi, ahkâm-ı islâmiyyede müctehid olanlardır. Bunlara mutlak müctehid denir. Dört mezheb imâmları böyledir. İkinci tabaka, mezhebde müctehid denilen büyük âlimlerdir. Ebû Yûsüf ve İmâm-ı Muhammed Şeybâni ve İmâm-ı Azam'ın diğer talebeleri böyledir. Bunlar, imâm-ı a'zam Ebû Hanife'nin koymuş olduğu usûl ve kâidelere uyarak, delillerden ahkâm çıkarırlar. Çıkardıkları hükümlerden bazıları, İmâm-ı Azam'ın çıkarmış olduğu hükümlere uymayabilir. Üçüncü tabaka, mes'elelerde müctehid olan âlimlerdir. Bunlar, ortaya yeni çıkan mes'elelerin hükümlerini bulurlar. Bunların bulduğu hükümlerin ilk iki tabakanın hükümlerine uygun olmaları lâzımdır. Serahsi, Pezdevi, Kâdihân ve benzerleri olan derin âlimler, üçüncü tabakadan müctehidlerdir. Bunlardan sonra olan tabakalardaki âlimler müctehid değildir. Mukalliddirler. Meselâ, dördüncü tabakadaki, (Eshâb-ı tahric) denilen âlimler, ictihâd yapamazlar. Mücmel, kısa bildirilmiş olup, iki türlü anlaşılabilen hükümleri açıklayarak, bir manâsını seçen Ebû Bekr Ahmed Râzi bunlardandır. Fıkıh âlimlerinin beşinci tabakası, (Eshâb-ı tercih)dir. Kendilerine gelmiş olan, çeşitli haberler arasından sahih, evlâ olanları seçerler. (Kudûri) ve (Hidâye) sâhibi Burhâneddin Mergınâni bunlardandır. Altıncı tabaka, (Eshâb-ı temyiz) olup, kavi hükümleri zayıf olanlardan, zâhir haberleri, nâdir haberlerden ayıran mukallid âlimlerdir.

(Kenz), (Muhtâr) ve (İhtiyâr), (Vikâye) ve (Mecma'ul-bahreyn) kitaplarının sâhipleri bunlardandır. Bunların kitâblarında merdûd ve zayıf rivâyetler yoktur.

Yedinci tabaka, yukarıda bildirilen hizmetleri yapamayan, ancak önceki tabakaların kitâblarından doğru olarak nakil yapabilen, onları bildiren mukallidlerdir. Tahtâvi, İbni Âbidin ve Dürr-ül-muhtâr'ın sâhibi bunlardandır.