Eshâb-ı Kirâm Düşmanlığı!..
Abdülaziz Dehlevi hazretleri, Meşhur hadis, kelâm âlimi ve Nakşibendi yolunun büyüğü olan babasından edeb öğrendi. Küçük yaşta Kur'ân-ı kerimi ezberledi. On bir yaşında iken babasının vazifelendirdiği hocalardan okudu. Abdülaziz Dehlevi 1762 senesinde babasının vefâtı üzerine Rahmaniyye Medresesinde ders vermeye başladı. Büyük evliyâ Abdullah-ı Dehlevi talebelerini hadis ilmini tahsil etmeleri için Abdülaziz-i Dehlevi'ye gönderdi. Abdullah-ı Dehlevi hazretlerinin en büyük talebesi maddi ve manevi ilimler hazinesi Mevlânâ Hâlid-i Bağdadi hazretleri de Abdülaziz-i Dehlevi'den hadis ilminde icazet (diploma) aldılar.
Abdülaziz Dehlevi hazretleri, bir vaazında şöyle buyurdu: "Birisinden yardım istenirken, yalnız ona güvenilirse, onun, Allahü teâlânın yardımına mazhar olduğu, kavuştuğu düşünülmezse haramdır. Yalnız Allahü teâlâya güvenilip, o kulun Allah'ın yardımına mazhar olduğu, Allahü teâlânın her şeyi sebeb ile yarattığı, o kulun da bir sebeb olduğu düşünülürse câiz olur. Peygamberler ve evliyâ da, böyle düşünerek başkasından yardım istemişlerdir. Böyle düşünerek birisinden yardım istemek, Allahü teâlâdan istemek olur."
"TUTARSIZ ŞEYLER SÖYLÜYORLAR!"
"Memleketimizde, Eshâb-ı kirâm düşmanlığı o kadar yayıldı ki, içerisinde bir ikisi bu bozuk yolda olmayan ev pek nâdirdi. Bu bozuk yolda olanların çoğu târih ilminden, kendi asıllarından, babalarının ve dedelerinin doğru yolundan habersiz kimselerdi. Bunlar, meclislerde Ehl-i sünnet Müslümanlarla münâzara ettiklerinde, tutarsız şeyler söylüyorlardı. Doğruyu görmelerine vesile olmak ve Allahü teâlânın rızâsını kazanmak için bu kitablar yazıldı."
Abdülaziz Dehlevi hazretleri, vefatından evvel kendisine "İslâm âleminde görülen kötülüklerin başlıca sebebi nedir?" denildiğinde; "İslâm âleminde görülen kötülüklerin başlıca sebebi Müslümanların İslâmiyetten uzaklaşmalarıdır." Kurtuluşun nerede olduğu sorulduğunda ise; "İslâma uymakta, bid'atleri terk etmekte" buyurdu.