İbnü'l-cüneyd Huttelî

İbnü'l-Cüneyd Hutteli hazretleri hadis âlimi ve evliyanın meşhurlarındandır. 200 (m. 816)'da Bağ­dat'ta doğdu. Burada Yahya bin Main gibi büyük âlimlerden hadis tahsil ettikten sonra Sâmarrâ'da yerleşti ve talebe yetiştirdi. 270 (m. 884)'de orada vefat etti. Şöyle nakletmiştir:

Resûlullah efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) buyurdu ki: "Bana peygamberlik veren Allah hakkı için, kim bir yetime sadaka verirse, Allahü teâlâ, kıyâmet gününde ona azap yapmaz. Kim kendi akrabasına sadaka verip başkasına vermezse, Allahü teâlâ, kıyâmet gününde o kimseye bakmaz."
Ebû Hüreyre (radıyallahü anh) nakletmiştir. Resûlullah efendimiz buyurdu ki: "Cennette nûrdan odalar vardır." Eshâb-ı Kirâm; "Yâ Resûlallah, o odalar kimindir?" dediler. Resûlullah efendimiz; "İnsanlara sadaka veren güzel şeyler söyleyen, yemek yediren, insanlar uyurken gece namazını kılanlar içindir" buyurdu.
Yine; "Allah katında en üstün amel, açlıktan yüreği yanmış birinin karnını doyurmaktır" buyurdu.
Bir hadis-i şerifte de şöyle buyuruldu: "Sizin üzerinize olan sadaka vermekte altı haslet vardır. Bunlardan üçü dünyada, üçü âhırettedir.
Dünyada olanlar: 1- Allahü teâlâ sadaka veren kimsenin rızkını artırır. 2- Ömrüne bereket verir. 3- İki yakasını bir araya getirir.
Âhırette olan üç haslet: 1- Kıyâmet gününde çıplak kalmaz. 2-Kıyâmet günü başı üstünde bir gölge bulunur. 3- Sadakası Cehennem ile onun arasında perde olur."
Yine Resûlullah efendimiz buyurdu ki: "Kim sadaka verirse, Allahü teâlâ ona bir yerine on (mislini) verir. Kim ödünç verirse, bir yerine onsekiz verir."
Yine Resûlullah efendimiz buyurdu ki: "Ey Âdemoğlu, benim malım, benim malım dersin. Senin malından senin olan, yiyerek yok ettiğin, giyerek eskittiğin, yahut Allah yolunda verip âhıret için ayırdığındır" buyuruldu. Yani yediğin yok oldu, giydiğin eskidi, âhırete yolladığın sana kaldı. Malını seviyorsan, düşmana niçin bırakıyorsun. Sevdiğini kendinden ayırma! Beraberinde götür, başkasına bırakma. Hepsini veremiyorsan, kendini de bir vâris yerine koy ve bir hisseyi de kendinle âhırete götür. Bunu da yapamazsan, bari farz olan zekâtını ver de, azapta kalma!